گفتار دوّم : روزه از جمله پايه‌هاىاساسىدين مبين اسلام روزه است و بعد از نماز ، مهم‌ترين دستور عبادىدر اين دين مقدس محسوب مىشود . روزه ، هم از نظر فردىو تهذيب نفس و هم از نظر اجتماعىو جامعه‌سازى داراى آثار مادىو معنوىبسيار مهمىاست . « صوم » در لغت به معناىخوددارىاست و در اصطلاح شرعىآن است كه مسلمانان در ماه مبارك رمضان از اول اذان صبح تا مغرب ، از خوردن ، آشاميدن و انجام دادن كارهاىديگرىكه شرع مقدس تعيين كرده است ، اجتناب ورزند . روزه در ميان اديان مختلف جهان به صورت‌هاىگوناگون وجود دارد . در اسلام نيز بر عموم مكلفان ، در صورت نداشتن عذرى واجب است كه يك ماه از سال را روزه بگيرند . اگر كسىبه دليل داشتن عذر شرعىنتواند در ماه رمضان روزه بگيرد ، فقط قضاىآن روزه‌ها بر او واجب مىشود . اما اگر شخصىاز روىعمد حتىيك روز از ماه مبارك رمضان را روزه نگيرد ، علاوه بر قضا ، كفاره نيز بر او